صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران به عنوان نهادی که یه روزگاری چند تا محتوای درست حسابی داشت الان دیگه تلوزیون رو به ابزار دکوری همیشه خاموش تبدیل کرده که نهایتش تو فلش فیلم بریزیم بزنیم توش ببینیم اونم چون نمایشگرش بزرگه میشه دراز کشید جلوش. هرچند اینروزا که بیشتر اوقات روشنه تا خانواده از تحلیل های آبدوخیارسالادی افرادی که تا دیروز ننشون گردنشون نمیگرفت بهره مند بشن. یه شبکه کلاشینکف میارن شلیک میکنن، یه شبکه بدبختی مردم مظلوم آمریکای درحال افول رو نشون میدن، یه شبکه میگن از تنگه هرمز باید ملیون دلار عوارض بگیریم و...

این بین ولی یه نکته مثبتی تو صداوسیما هست اونم سریال های شرقی که میذاره.

به طرز عجیبی سریال های کره ای، ژاپنی و چینی خوبی پیدا میکنه. درحالت عادی درباره سریال های کره ای که 90 درصد چرندن، بخصوص با اون بازیگری وحشتناک مصنوعی و تم الکی سریال ها ولی تلوزیون میاد خوباشو دست چین و دوبله و پخش میکنه.

البته کلا سریال های خارجی خوبی پخش میکنه الان که بهش فکر میکنم.