با باز شدن اینتترنت دیگه جریان روایت اخبار یک طرفه و از یک تفکر خاص نیست، وقتی بسته باشه هر روز ناو آبراهام لینکلن مورد اصابت قرار میگیره، ترامپ بدبخته و اسرائیل داره سقوط میکنه و ما خوبیم. باز شدنش به فضاهای فکری دیگه هم جا میده که خودشونو بیان کنن و بدیهیه که همشون موافق شما نباشن.
وقتی که درگیری ها شروع میشه خبر ها رو طوری پوشش میدن که آمریکا همه چیزو زده و همه مردن و همه چیز خراب شد و ایول عمو ترامپ آفرین بی بی چقدر شماها خوب و قوی هستید که ملا هارو میزنید. ایرانم که هرچی میزنه میگن رهگیری شد و خورد به درو دیوار.
این رویکرد اینقدر با شدت ادامه پیدا میکنه که باعث ساختن تصویر غیرواقعی از جنگ میشه و درست مثل خبر های صداوسیما که یه چیز میگن و بازار یه چیز دیگست اینجا هم طوری با آب و تاب ترامپ شیردل رو قهرمان غیر قابل پیشبینی ضرباتش رو دقیق نشون میدن که شما احساس کنید خب دیگه فردا جمهوری اسلامی تمومه و آزاد میشیم.
تو دید این رسانه ها حتی وقتی آمریکا عقب بشینه یا آتش بسی رخ بده معنیش اینکه ترامپ شیردل بامزه مودی خفن یه نقشه دیگه داره و داره مهلت میده یا اصن نمیخواد جمهوری اسلامی رو نابود کنه میخواد تسلیمش کنه و تفاسیر گوناگون دیگه که خیلی وقتا با مصاحبه ها و سخنان ترامپ یا واقعیت های میدانی جور در نمیان. مثلا یه پست میذارن از برخورد موشک به یک پایگاه آمریکایی و زیرش یه پست میذارن از بیانیه سنتکام که میگه هیچی بهمون نخورده! یه جورایی اون تصویر سازی یک طرفه چه در پاچه خواری الکی از حکومت و چه در طرفداری از غرب همیشه سوتی ازش درمیاد و نشون میده نمیشه همه خبر هارو از یک خط رسانه ای نگاه کرد.
