یه دوره ای از زندگیم اینقدر آدمای مختلف رفتن که فهمیدم ما ها برای هم مثل ایستگاه اتوبوسیم، گاهی خط سفر زندگی مون به هم میخوره، یه مدت میمونیم و بعد میریم پی زندگی هامون...
چیزایی که بعد از رها کردن برات میمونن، تا آخر عمر باهات میمونن.
بهشون میگن درس های زندگی که از روی کتاب نخوندی و تجربی قراره لمس کنی.
خوشبختانه باعث نشد دلسرد از مردم و گرگی تو پوست برره بشم. فقط یاد گرفتم بهتره اثر خوبی بذاری و بذاری خودش روالش رو طی کنه
