صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران به عنوان نهادی که یه روزگاری چند تا محتوای درست حسابی داشت الان دیگه تلوزیون رو به ابزار دکوری همیشه خاموش تبدیل کرده که نهایتش تو فلش فیلم بریزیم بزنیم توش ببینیم اونم چون نمایشگرش بزرگه میشه دراز کشید جلوش. هرچند اینروزا که بیشتر اوقات روشنه تا خانواده از تحلیل های آبدوخیارسالادی افرادی که تا دیروز ننشون گردنشون نمیگرفت بهره مند بشن. یه شبکه کلاشینکف میارن شلیک میکنن، یه شبکه بدبختی مردم مظلوم آمریکای درحال افول رو نشون میدن، یه شبکه میگن از تنگه هرمز باید ملیون دلار عوارض بگیریم و...

این بین ولی یه نکته مثبتی تو صداوسیما هست اونم سریال های شرقی که میذاره.

به طرز عجیبی سریال های کره ای، ژاپنی و چینی خوبی پیدا میکنه. درحالت عادی درباره سریال های کره ای که 90 درصد چرندن، بخصوص با اون بازیگری وحشتناک مصنوعی و تم الکی سریال ها ولی تلوزیون میاد خوباشو دست چین و دوبله و پخش میکنه.

البته کلا سریال های خارجی خوبی پخش میکنه الان که بهش فکر میکنم.

پلتفرمی که خودش برنامه هاشو دزدی پخش میکنه از یکی دیگه که داره زیر مجوزش برنامه شو پخش میکنه شکایت کرده که این چرا برنامه های منو دزدی پخش میکنه :/

تلاش زیادی میکنن کمبود مخاطبشونو یه طوری با بستن بقیه جبران کنن باز نمیتونن. تو اکثر خونه ها اگه والدین یا افراد مسن نباشن احتمالش خیلی خیلی خیلی کمه که شما تلوزیون رو روشن کنید. دیگه نهایتش به واسطه والدین آدم چند تا سریال کره ای، ژاپنی یا چینی ببینه که واقعا سریال های خوبی انتخاب میکنن برای دوبله و پخش.

صدا و سیما رو میبینی دلت میخواد یه بمب اختصاصی رو سر کارشناس هاش بزنن، کانال های حکومت ندوست رو میبینی دلت میخواد خدا لشکر اسلام رو پیروز کنه. 

دچار بحران دعا شدم 🗿 

قبلا فکر میکردم صدا و سیما ایران خیلی خالی بنده و توش همه بدن ما خوبیم، اخیرا فهمیدن رسانه های دولتی تو همه کشور ها طرفدار چندانی ندارن و اوضاع کم و بیش همینه. 

رسانه های آزاد و خصوصی طرفدارای بیشتری دارن.